Fortepian

  • prof. zw. dr Andrzej Dutkiewicz

Studiował w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie ukończył fortepian pod kierunkiem Jerzego Lefelda i Reginy Smendzianki (1968) oraz kompozycję w klasie Witolda Rudzińskiego (1972). W latach 1973-1976 jako stypendysta Fundacji im. Fulbrighta odbywał studia w zakresie kompozycji (Samuel Adler) i fortepianu (Eugen List) w Eastman School of Music w Rochester, New York (USA) otrzymując tytuł doktorski (Doctor of Musical Arts, 1976). Ponadto uczestniczył w Międzynarodowych Konkursach Nowej Muzyki w Darmstadt (Niemcy) oraz w latach 1976-1997 wykładał fortepian i kompozycję na międzynarodowym obozie letnim w Interlochen, Michigan (USA).

Grał i wykładał w przeszło 50 uniwersytetach amerykańskich oraz brał udział w wielu europejskich międzynarodowych festiwalach muzycznych. Jest laureatem II nagrody na Międzynarodowym Konkursie dla Wykonawców Muzyki Współczesnej w Rotterdamie (1970). Jako kompozytor uzyskiwał nagrody i wyróżnienia na konkursach kompozytorskich, a jego utwory często wykonywane są na festiwalach zarówno krajowych jak i zagranicznych. Za swoją działalność artystyczną poza granicami kraju został uhonorowany dyplomem uznania przez Ministra Spraw Zagranicznych RP (1990) oraz Złotym Krzyżem Zasługi. Występował w większości krajów Europy, Azji, Ameryki Południowej, na Kubie, w Meksyku, na Jamajce i w USA.

Prof. Andrzej Dutkiewicz w latach 1999-2005 był dziekanem Wydziału Fortepianu, Klawesynu i Organów Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina. Do 2012 roku był kierownikiem Międzywydziałowego Studium Muzyki Nowej. Do 2016 r. był wicedyrektorem projektu dotyczącego współpracy pomiędzy UMFC a Keimyung University w Daegu. Od 1999 roku był dyrektorem artystycznym letniego festiwalu i kursu muzycznego ,,Od Chopina do Góreckiego” organizowanego przez UMFC we współpracy z Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Obecnie jest jego Dyrektorem honorowym.

  • prof. zw. dr hab. Jan Kadłubiski 

Studiował w Warszawie u Margerity Trombini -Kazuro, Zbigniewa Drzewieckiego, w Wiedniu, Akademie für Musik und Darstellende Kunst(1961) oraz we Włoszech, w Accademia Musicale Chigiana w Sienie(1996-98), gdzie był uczniem Guido Agostiego.  Koncertuje w Austrii, Włoszech, Niemczech, Szwajcarii, Francji, Chorwacji, Wielkiej Brytanii, na Węgrzech, w Czechach, Stanach Zjednoczonych, w Chinach oraz w Tajlandii.

Prowadził  Kursy Mistrzowskie oraz wykłady: Londyn – Royal Academy of Music (2000-2003), Manchester – Chetham’s School of Music(2000-2013), Nowy York – Juilliard School of Music, Mannes College of Music(1999),

Ann  Arbor (1998)– University of Michigan, Denton – University of North Texas, Berlin(1999)European Piano Forum, Praga, Varna (2001-2007) – International Piano Master Class – Canada, Conservatoire de Lausanne(1993), Konserwatoria we  Włoszech –Triest, Terni (2001-2003), w  Tajlandii – Bangkok (2006-2009),w Chinach (2001)– Pekin, Wuhan, Nanning, Ganghzou, w Austrii (2009)– A. Bruckner Universität, Kremsegg, w Moskwie (2013)

The State Maimonides Academy of Culture. W  Warszawie (2004-2017) UMFC.  Międzynarodowy Festiwal ”Od Chopina do Góreckiego” .

Od 23 lat Jan Kadłubiski jest Przewodniczącym Jury Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego na Mazowszu.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski(2004), posiada m.in. tytuł Honorary President WPTA  for region of Poland  oraz  Order Cavaliere dell’Ordine della Stella d’Italia.

Do 2006 prowadził klasę fortepianu na Wydz. Instrumentalno-Pedagogicznym Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Białymstoku, gdzie obecnie wykłada metodykę nauczania.

Jest autorem publikacji oraz tłumaczeń z języka włoskiego i francuskiego. W 1994 Wydawnictwo Naukowe PWN opublikowało w jego przekładzie z angielskiego słynny best-seller Gyorgy Sandora „O Grze na Fortepianie”.

prof. UMFC dr hab. Anna Jastrzębska–Quinn

Laureatka I nagrody Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Palma de Mallorca, międzynarodowych konkursów w Barcelonie i Santander oraz wielu konkursów pianistycznych w Polsce.

Pianistka ukończyła z wyróżnieniem Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w   Warszawie (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) w klasie prof. Jana Ekiera, a następnie Konserwatorium Genewskie w Szwajcarii pod kierunkiem prof. Harry Datynera. Doskonaliła sztukę pianistyczną pod kierunkiem wybitnych pedagogów i wirtuozów takich jak: Nikita Magaloff, Gyorgy Sebok, czy Anton Cuerti.

Od debiutu z Polską Orkiestrą Kameralną w 1974 roku Anna Jastrzębska-Quinn występowała jako solistka, kameralistka oraz z towarzyszeniem orkiestr w niemal wszystkich  filharmoniach w Polsce oraz w Hiszpanii, Francji, Szwajcarii, Austrii, Niemczech, Chinach, Kanadzie, Tajlandii i Urugwaju.

Dysponuje szerokim repertuarem, w którym muzyka Chopina zajmuje szczególne miejsce.

Grała pod batutą takich dyrygentów jak: Pierre Colombo, Renato Rivolta, Werner Pfaff, Pierre Hetu, Tang Li Hua, Ruben Gurevich, Larry Livingston, Romely Pfund, Klaus Zoephel, Juli Ribelles, Karol Teutch, Jerzy Katlewicz, Wojciech Michniewski, Stefan Marczyk, Maciej Niesiołowski, Tadeusz Strugała, Szymon Kawalla, Zygmunt Hassa, Adam Natanek, Marek Pijarowski, Andrzej Rozmarynowicz, Włodzimierz Porczyński, Stefan Strahl, Piotr Warzecha,  Jan Ślęk, Jerzy Herter.

Jako kameralistka występowała m. in. z Kają Danczowską (skrzypaczka),  Raphaelem Hillierem  (altowiolista ),  Shauną Rolston (wiolonczelistka),  Davidem  Stewartem (skrzypek).

Dokonała nagrań płytowych oraz nagrań jako solistka, kameralistka i z orkiestrami dla radia i telewizji w Polsce, Niemczech, Hiszpanii, Szwajcarii i Kanadzie, w tym szereg nagrań archiwalnych.

Artystka zajmuje się także działalnością pedagogiczną, prowadząc klasę fortepianu w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Od 2012 r., już drugą kadencję pełni funk­cję Dzie­kana Wydziału For­te­pianu, Kla­we­synu i Orga­nów w tej Uczelni.

Swoje zamiłowanie do kształcenia pianistycznego młodych pokoleń realizuje od ponad 35 lat również w ZPSM nr 1 i Liceum Muzycznym im. Z.Brzewskiego w Warszawie, gdzie przez wiele lat pełniła funkcję Kierownika Sekcji Fortepianu. Jej uczniowie zdobyli ponad 40 nagród w konkursach ogólnopolskich i międzynarodowych.

Prowadziła seminaria, wykłady i kursy mistrzowskie w Polsce, Austrii, Hiszpanii, Rosji, Chinach, Tajlandii, Singapurze i Urugwaju. Zasiadała jako juror w konkursach pianistycznych w kraju i za granicą m.in. w Niemczech, Hiszpanii, Estonii, Chinach, Singapurze i Tajlandii.

Była konsultantem Centrum Edukacji Artystycznej i ekspertem Ministerstwa Edukacji.

Za wybitne osiągnięcia artystyczne i pedagogiczne została wielokrotnie odznaczona przez Ministra Kultury i Sztuki, Centrum Edukacji Artystycznej i Rektora UMFC m.in. Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, czy odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.

prof. dr hab. Maria Szraiber

Absolwentka Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie Bolesława Woytowicza, swoje umiejętności doskonaliła w Konserwatorium im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie pod kierunkiem Tatiany Nikołajewej i Rudolfa Kerera.

Koncertowała w wielu krajach europejskich, także w Stanach Zjednoczonych, Japonii, Chinach, Korei Południowej i Australii. Dokonała licznych nagrań. W szerokim repertuarze pianistki muzyka Chopina i Debussy’ego zajmuje szczególne miejsce. Artystka nie tylko prezentuje ją na estradach koncertowych, ale także wygłasza ilustrowane muzyką wykłady na temat interpretacji dzieł tych kompozytorów.

Równolegle z działalnością koncertową Maria Szraiber zajmuje się artystyczną pedagogiką pianistyczną. Jest profesorem w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie kształci pianistów  z wielu krajów świata. Prowadzi kursy mistrzowskie oraz seminaria w kraju i za granicą. Pełni także funkcję jurora polskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych.

Maria Szraiber jest również zaangażowana w pracę badawczą w dziedzinie pianistyki. Literatura fortepianowa, zawarty w niej interpretacyjny potencjał, a także wielkie osobowości kompozytorów i wykonawców, stały się tematem wielu jej artykułów publikowanych w prasie muzycznej i zeszytach naukowych polskich i zagranicznych uczelni.

wykł. Janusz Olejniczak

Pianista, pedagog i sporadycznie aktor, urodzony 2 października 1952 we Wrocławiu. Laureat i członek jury Konkrusu Chopinowskiego. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w Łodzi i kontynuował w Warszawie u Luizy Walewskiej, Ryszarda Baksta i Zbigniewa Drzewieckiego. W tym czasie koncertował już w Polsce i za granicą, m.in. na MIDEM w Cannes. W 1970, jako najmłodszy uczestnik, został laureatem Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W 1972 został laureatem Konkursu Pianistycznego Alfredo Caselli w Neapolu. W latach 1971-73 studiował w Paryżu pod kierunkiem Konstantego Schmaelinga i Witolda Małcużyńskiego. Po powrocie do kraju ukończył Akademię Muzyczną w Warszawie w klasie Barbary Hesse-Bukowskiej, kontynuując jednocześnie studia u Wiktora Mierżanowa. Artysta występował niemal w całej Europie, a także w Japonii, Australii, obu Amerykach i na Kubie. Grał pod batutą m.in. Witolda Rowickiego, Jerzego Maksymiuka, Charlesa Dutoit, Jacka Kaspszyka, Wojciecha Michniewskiego, Kazimierza Korda, Grzegorza Nowaka, Marka Pijarowskiego, Andrzeja Markowskiego, Marka Mosia. Grał w tak prestiżowych salach, jak Filharmonia Berlińska, Tonhalle w Düsseldorfie, Salle Pleyel w Paryżu, Concertgebouw w Amsterdamie, Teatro Colóne w Buenos Aires, Suntory Hall w Tokio, Lincoln Center w Nowym Jorku. Brał udział w wielu międzynarodowych festiwalach, m.in. w Montrealu i Aix-en-Provence. W 1997 prawykonał „Valse Boston” na fortepian i orkiestrę Giji Kanczelego. Koncertuje również na instrumentach z epoki (Érard i Pleyel), współpracując w tym zakresie z Orkiestrą XVIII Wieku Fransa Brüggena. Występuje też jako kameralista ze skrzypkami, wiolonczelistami i śpiewakami. Janusz Olejniczak dokonał licznych nagrań radiowych oraz telewizyjnych w Polsce, we Francji, na Słowacji i w Japonii. Dla wytwórni Polskie Nagrania, Wifon, Selene, Tonpress, Camerata, Pony Canyon, Opus 111, CD Accord, Sony Classical, BeArTon zarejestrował m.in. dzieła Jeana-Philippe Rameau, Wolfganga Amadeusa Mozarta, Ferenca Liszta, Fryderyka Chopina, Franza Schuberta, Sergiusza Prokofiewa, Wojciecha Kilara, Henryka Mikołaja Góreckiego. Jego płyty otrzymały wiele nagród, w tym czterokrotnie nagrody polskiego przemysłu fonograficznego „Fryderyk” oraz tytuł „Płyty Roku 1995” magazynu „Studio” (Koncerty fortepianowe Chopina z orkiestrą Sinfonia Varsovia pod dyrekcją Grzegorza Nowaka). Wystąpił w filmie Andrzeja Żuławskiego „La note bleu”, w którym zagrał rolę Fryderyka Chopina. Nagrał też ścieżkę dźwiękową do filmów: Chopin, pragnienie miłości w reż. Jerzego Antczaka oraz Pianista Romana Polańskiego. Był wykładowcą Akademii Muzycznej w Krakowie. Prowadził kursy mistrzowskie w Kanadzie, Kolumbii, Japonii, Chinach oraz zajęcia ze studentami Akademii Mozartowskiej. Był jurorem konkursów pianistycznych w kraju i za granicą. Janusz Olejniczak w 2000 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, w 2005 – Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

ad. dr hab. Agnieszka Przemyk-Bryła

 Doktor habilitowany sztuki muzycznej, adiunkt Katedry Fortepianu Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie; absolwentka tejże uczelni (dyplom z wyróżnieniem, 2004) w klasie fortepianu prof. Alicji Palety-Bugaj i w klasie kameralistyki prof. Krystyny Borucińskiej.

Agnieszka Przemyk-Bryła jest laureatką wielu ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów pianistycznych, m.in. I nagrody Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (TiFC, 2000) i Estrady Młodych XXXV Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku (2001), II nagrody III Concorso Pianistico Internazionale Andrea Baldi w Bolonii (Włochy, 2013), a także finalistką Concorso Pianistico Internazionale Rachmaninov w Morcone (Włochy, 2003).

Pianistka była dwukrotnie stypendystką Ministra Kultury i Sztuki, a także Międzynarodowego Klubu ZONTA, Fundacji Kulturym Fundacji Reginy Smendzianki, Burmistrza Miasta Hamamatsu.

Agnieszka Przemyk-Bryła jako solistka i kameralistka regularnie koncertuje w Polsce, a także w prestiżowych salach koncertowych Europy (Austria, Czechy, Finlandia, Niemcy, Szwajcaria, Szwecja, Włochy), Ameryki Północnej (Stany Zjednoczone) i Azji (Chiny, Japonia). Gościła na wielu krajowych i zagranicznych festiwalach muzycznych.

Artystka prowadzi pianistyczne kursy mistrzowskie w Polsce, we Włoszech, w Stanach Zjednoczonych, Tunezji i Chinach. Zasiada w jury międzynarodowych konkursów pianistycznych.

W 2014 roku wraz z Konstantym Andrzejem Kulką i Tomaszem Strahlem pianistka nagrała komplet dzieł kameralnych Chopina dla wytwórni DUX. Płyta zdobyła tytuł „disc excepcional” hiszpańskiego magazynu Scherzo, a także nominację do nagrody Akademii Fonograficznej Fryderyk.

Agnieszka Przemyk-Bryła jest autorką książki Sonata w twórczości Siergieja Rachmaninowa, wydanej wraz z dwiema płytami audio (GRADO, 2014).